Początek bytowskiej komendy straży pożarnej sięga 1950 roku, kiedy to ustawa o ochronie przeciwpożarowej z 1950 ustanowiła państwowe organy ochrony przeciwpożarowej zwane komendami. Organizatorem bytowskiej komendy był asp. Edward Bernacki, ówczesny kierownik straży. Zatrudnionych wówczas było 6 osób, w tym 5 przeszkolonych.

Przez szereg lat zarówno nazwa komendy jak i jej kompetencje ulegały zmianom.

Na podstawie zarządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 15 grudnia 1952 r. na początku 1953 roku zorganizowano powiatowy punkt alarmowo-informacyjny. Zatrudniono trzech kierowców na zmianie z głównym zadaniem konserwowania sprzętu pożarniczego oraz obsługi samochodów i motopomp. Zapewniali oni również ciągły dyżur w w/w punktach alarmowych.

Zarządzeniem Komendanta Głównego Straży Pożarnych na przełomie 1952/53 roku powoływano garnizony pożarnicze, obejmujące powiat. W skład bytowskiego garnizonu wchodziły wszystkie Ochotnicze Straże Pożarne zarówno terenowe, jak i zakładowe. Komendantem garnizonu był Komendant Powiatowy Straży Pożarnych asp. Edward Bernacki. Sztab garnizonu składał się z 6 strażaków , w tym 3 z PKSP i straży terenowych oraz 3 z resortu.

Na początku 1955 roku nastąpiły zmiany na stanowisku powiatowego komendanta. Z dniem 28 lutego odszedł do Koszalina asp. Edward Bernacki. Na półtora miesiąca jego obowiązki przejął mł. ogn. Alfons Wirkus, a z dniem 16 kwietnia funkcję tę objął asp. Czesław Gołąb. W tym czasie w komendzie pracowały 3 osoby, a w pogotowiu 7 osób.

Po powołaniu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, w którego zakres działania weszły m.in. sprawy ochrony przeciwpożarowej, PKSP w Bytowie została wyłączona z gospodarki komunalnej i jako samodzielna jednostka organizacyjna podlegała ogólnemu nadzorowi Prezydium Powiatowej Rady Narodowej.

W następnym roku nastąpiły ponowne zmiany na stanowisku komendanta powiatowego. Asp. Czesław Gołąb, na początku dobrze zapowiadający się dowódca musiał odejć. Obowiązki ponownie przejął st. ogn. Alfons Wirkus i sprawował je ponad rok. Z dniem 1 lutego 1958 r. komendantem został asp. Witold Kaźmierczak. Funkcję sprawował przez 16 lat i ten czas opisał w swoich wspomnieniach.

W 1961 r. Minister Spraw Wewnętrznych ustalił organizację i zakres działania organów spraw wewnętrznych. W myl tych postanowień OKSP w Bytowie weszła w skład Wydziału Spraw Wewnętrznych PPRN. To posunięcie znaczenie ograniczyło swobodę działania Komendanta i PKSP. Sytuacja zmieniła się w 1971 roku. Rozporządzeniem Rady Ministrów wyłączono Komendy Straży Pożarnych z urzędów i wydziałów spraw wewnętrznych, ustanawiając je jako samodzielne organy bezporednio podporządkowane Prezydium Rad Narodowych.

W 1973 r. nastąpiła zmiana na stanowisku komendanta powiatowego. Z dniem 30 wrzenia odszedł mjr poż. mgr Witold Kaźmierczak, a z dniem 1 października tę funkcję objął kpt. poż. Andrzej Krzywulski.

Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o zmianie Konstytucji PRL i o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o Radach Narodowych zniosła z dniem 1 czerwca powiat bytowski i działające na jego terenie organy, a więc również Powiatową Komendę Straży Pożarnych.

Dotychczasowy komendant powiatowy kpt. poż. Andrzej Krzywulski przeszedł do utworzonej w Słupsku Komendy Wojewódzkiej Państwowych Straży Pożarnych na stanowisko Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego.

Po zlikwidowanej komendzie powiatowej teoretycznie powstała pustka. W praktyce pracownicy dotychczasowej PKSP pozostali i pracowali nadal, jakby prawie nic się nie zmieniło. Próbowano powoływać komendy terenowych zawodowych straży pożarnych. Dopiero po kilku miesiącach, 24 stycznia 1976 r. Minister Spraw Wewnętrznych wydał zarządzenie w sprawie ustalenia sieci komend rejonowych straży pożarnych. W województwie słupskim powołano 6 komend z siedzibami w: Bytowie, Człuchowie, Lęborku, Miastku, Sławnie i Słupsku. W myl tego zarządzenia Wojewoda Słupski swym zarządzeniem nr 23/76 z dnia 5 kwietnia 1976 r. w sprawie okrelenia rejonów działania dla Komend Terenowych Zawodowych Straży Pożarnych ustalił, że "rejon działania Komendy Zawodowej Straży Pożarnej w Bytowie obejmuje miasto Bytów oraz gminy: Borzytuchom, Budowo, Bytów, Czarna Dąbrówka, Kołczygłowy, Parchowo, Studzienice, Tuchomie". Nie wiadomo dlaczego pomimo, że w zarządzeniu MSW jest mowa o Komendzie Rejonowej Straży Pożarnych w Bytowie, Wojewoda Słupski mając obowiązek ustalenia tylko terenu działania tej komendy, przekręcił jej nazwę i wymylił komendę ZSP. Nie miało to istotnego znaczenia dla działalnoci komendy.

W 1989 r. nastąpiła zmiana komendanta rejonowego. Z dniem 15 wrzenia z tej funkcji odszedł kpt. poż Roman Rzepiński, a objął ją ppor. poż mgr inż. Lech Chrostowski.

Do 1991 roku straż pożarna mieciła się w budynkach u zbiegu ulicy Prostej, Zielonej i Zaułek Drozdowy.

W październiku 1985r zakupiono działkę pod budowę nowej strażnicy w Bytowie. Budowę obiektów zlecono Przedsiębiorstwu Budownictwa Rolniczego w Bytowie. Budowa trwała do grudnia 1988 r., kiedy to ze względu na brak pieniędzy zatrzymano wszelkie prace. Budynek strażnicy był wykonany w 80%.

Prace wykończeniowe prowadzono we własnym zakresie, głównie przy udziale junaków OC pod kierownictwem asp.Kazimierza Smantka. Do nowej siedziby, przy ulicy Józefa Wybickiego, strażacy przenieli się w czerwcu 1991 roku.

Ustawa z dnia 24 maja 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej nałożyła na Komendanta Głównego obowiązek zorganizowania od 1 lipca 1992 r. Państwowej Straży Pożarnej jako zawodowej, umundurowanej i wyposażonej w specjalistyczny sprzęt formacji, przeznaczonej do walki z pożarami, klęskami żywiołowymi i innymi miejscowymi zagrożeniami. Z dniem 30 czerwca 1992 roku zlikwidowana została Komenda Rejonowa Straży Pożarnych, a powstała Komenda Rejonowa Państwowej Straży Pożarnej.

Siedem lat później w wyniku reformy administracyjnej kraju 1 stycznia 1999 roku KR PSP stała się Komendą Powiatową Państwowej Straży Pożarnej. Jednoczenie Jednostka Ratowniczo - Ganicza utraciła dotychczasową samodzielnoć stając się integralną częcią KP PSP. Rejon działania bytowskich strażaków powiększył się o gminy Miastko i Trzebielino, a struktura organizacyjna komendy powiększyła się o Jednostkę Ratowniczo - Ganiczą w Miastku. Od tego czasu do chwili obecnej obszar o powierzchni 2193 km2, zamieszkiwany przez 77 ty. osób, chronią dwie jednostki ratowniczo - ganicze ( w Miastku i w Bytowie).

- P O Ż A R Y -

W rodę 16 lutego 1994 roku po godzinie 700 na poddaszu baszty prochowej bytowskiego zamku wybuchł pożar. Ogień stanowił bezporednie zagrożenie dla Muzeum. W gaszeniu pożaru brało udział 15 sekcji, z ponad 60- cioma strażakami zawodowymi z Bytowa, Słupska, Miastka, Sławna i Lęborka oraz ochotnicy ze Studzienic. Przybyli również strażacy z bazy CPN w Ugoszczy. Akcją dowodzili: komendant rejonowy st. kpt. Lech Chrostowski i dowódca jednostki ratowniczo - ganiczej kpt. Piotr Guzewski. Wstępne straty zostały oszacowane na 50 mln zł.

3 maja 1994 r. około godziny 2235 zauważono płomienie w jasieńskim pałacu, w gminie Czarna Dąbrówka. Należał on do Agencji Własnoci Rolnej Skarbu Państwa. Był wpisany na listę zabytków, miał 400 m2 powierzchni i ponad 3 tys. m3 kubatury. Pożar gasiło 5 jednostek straży zawodowej i 17 jednostek OSP z rejonu Bytowa, Lęborka i przyległych terenów z województwa gdańskiego. Pożar zdołano ugasić dopiero ok. 530. Spłonęły głównie drewniane częci pałacu - strop i dach pokryty papą. Cały obiekt jest zalany wodą. Straty wynoszą ok. 700 mln. Zł.

W czwartek 06 grudnia 2001 roku płonęła zabytkowa wiątynia w Kołczygłowach. Pożar zniszczył sufit i częć wyposażenia. Na miejscu zdarzenia były JRG Bytów, Miastko, Słupsk oraz OSP z Borzytuchomia i trzebielina. Pożąr został opanowany szybko, ale dogaszanie płonącego poddasza kołczygłowskiego kocioła trwało jeszcze kilka godzin. W ratowaniu wyposażenia kocioła ofiarnie pomagali mieszkańcy wsi. Mężczyźni, kobiety, a nawet dzieci wynosili ze wiątyni najcenniejsze przedmioty, rozwijali węże strażackie.